Column: Reactie

Duizenden supporters, duizenden euro’s, duizenden kilometers en dit is wat je er als supporter voor terug krijgt. In 22 wedstrijden, 4 (!) overwinningen, er worden doorgaans in de voetballerij al veel eerder conclusies getrokken, maar FC Utrecht is een liefdadigheidsinstelling?  

Ook in het verleden zijn er mensen voor minder vertrokken. Ik snap dat Ron Jans en zijn staf wel wat krediet hebben opgebouwd, maar het neemt dit seizoen tot zorgen van de supporters wel hele erge vormen aan. Van buitenaf is het heel erg moeilijk om perspectief te blijven zien wanneer FC Utrecht incl. Staf aan deze manier van spelen en dezelfde spelers blijven vasthouden. 

Sterker nog, ik denk dat ik zelden de supporters zo gelaten heb gezien dan in de afgelopen maanden. Europees voetbal is leuk en een ultieme beloning op een historisch seizoen, maar als dit dan de prijs is die je achteraf moet betalen… 

Te veel ego’s en te weinig mentaliteit 

Er zijn op dit moment te veel spelers die voor zichzelf aan het voetballen zijn in plaats van voor het team. Het is geen eenheid meer, iets waar deze selectie zo voor geprezen werd vorig seizoen. Als je ziet dat bijvoorbeeld onze buitenspelers eindeloos op zoek zijn naar hun vorm en daarmee alles en iedereen over het hoofd zien is zorgelijk. De enige keer dat er een buitenspeler wel het overzicht behoudt, resulteerde dat in een goal en zie je de kracht van een spits zonder dat de spits eerst 40 meter moet afleggen naar de goal.  

Ook neem ik de mentaliteit van dit team mee. Ik vind dat op een enkele uitzondering na een mentaliteit wordt getoond van een 4 jaar oude kleuter. Als je het niet op kan brengen om het snot voor je ogen te lopen, wat doe je dan in ons mooie shirt voor onze mooie club? Er staan jonge jongens klaar die met 200% inzet hun kans willen pakken en dan denk ik aan Eerdhuijzen, Agougil, El Arguioui, Didden, Ghaddari en Ohio.  

Laatstgenoemde is al helemaal een boekwerk over te schrijven. Heeft de kansen die onze andere spitsen hebben gehad, niet gehad. Werd teruggezet naar Jong, scoorde daar aan de lopende band en werd weer ontvangen in het eerste, raakte geblesseerd en toen hij eenmaal weer fit was, is hij weer gedegradeerd naar Jong. Zodat het aloude slotoffensief met Mike van der Hoorn in de spits weer van stal gehaald werd. Zonder spits op de bank. Dat zijn tot nu toe elke keer de slotoffensieven die niet van de grond komen. Vliegen zonder vleugels, vooral geen idee wat we aan het doen zijn. 

In Alkmaar zijn ze ongeacht status van mensen bezig met conclusies trekken en oplossingen zoeken. Wij willen een reactie zien van FC Utrecht, want hoewel we Ron Jans en zijn staf enorm dankbaar zijn, waar hij ons vandaan getrokken heeft, is de magie met de spelersgroep duidelijk uitgewerkt. Dit op dit moment niet op willen lossen bekruipt ons het gevoel dat de club het wel best vindt op deze manier.  

Duizenden supporters staan in de kou, geven duizenden euro’s uit en leggen duizenden kilometers af… Voor wat? We willen reactie. 

Tot volgende week, 

Dustin Bronius