Column: Sprakeloos

In de zestien jaar dat ik nu actief betrokken ben bij de Supportersvereniging van FC Utrecht, heb ik heel wat meegemaakt. Natuurlijk in de jaren daarvoor ook, maar laten we het simpel houden.




De diverse besturen, voorzitters en andere vrijwilligers zag ik gaan en komen en iedereen droeg op zijn of haar manier een steentje bij aan waar de supportersvereniging voor bedoeld is: maximale ondersteuning aan een, in dit geval, voetbalclub. In die zestien jaar heeft de club FC Utrecht ook van alles meegemaakt. Natuurlijk denk ik dan eerst aan de sportieve successen, bekerfinales en Europees voetbal. Wie weet nog dat we met een bus naar een oefenwedstrijd tegen Arsenal gingen in het dorp Bad Waltersdorf in Oostenrijk? Of de busreis naar Stockholm voor de intertotowedstrijd tegen Hammarby? Ik kijk er met plezier op terug…

En dan de avonturen in eigen stad en stadion. Geweldige wedstrijden wisselden zich af met zeer matige potjes. Ik zag bij de club personeelsleden komen en gaan, had prettige contacten met Jan Willem van Dop en Ronald Roelofs en zag Frans van Seumeren komen en de club naar een hoger plan brengen.

In al die tijd verrichte ik hand en spandiensten voor de vereniging, was nog enige tijd bestuurslid en schreef ik mijn stukjes voor de Forza en de website van de Supportersvereniging. Ik interviewde heel veel mensen die ‘iets’ met de club hebben of hadden. Vaak vonden die interviews plaats op Sportpark Zoudenbalch of Stadion Galgenwaard, maar ik herinner me ook nog een bezoek aan de keukenwinkel van Erik Willaarts in Woudenberg met Oscar en Mike. Met die laatste beleefde ik ook een mooi avontuur toen we na een interview met Michael Mols in De Kuip een tussenstop maakten in Woerden. Ook heb ik eens een middag FC Utrecht-shirts zitten selecteren en klaarleggen in de fanshop voor een ledenactie en was ik regelmatig op de open dag van de partij om te helpen.

Samen met Remco en Armand richtte ik Since70 op om oud-spelers meer te betrekken bij de club en de supportersvereniging. De laatste jaren doe ik het wat rustiger aan omdat door mijn werk het bezoeken van wedstrijden vaak lastig gaat, maar voor de Forza  blijf ik actief.

Maar nu, voor het eerst in al die jaren, heb ik niet de juiste woorden paraat. Alles is lamgelegd en ook bij FC Utrecht staat iedereen machteloos. We kunnen niets doen. Natuurlijk zijn er prachtige spandoeken in ziekenhuizen gehangen en is de actie voor de voedselbank hartverwarmend, maar verder staan we machteloos. We wachten af, missen onze medesupporters, de gezelligheid, de smaak van het broodje bal, het juichen en het zeiken op onze eigen spelers. Maar hoe wat dat gevoel écht moeten omschrijven? Geen idee.

Ik hoop in elk geval dat het allemaal snel voorbij is en dat we elkaar over niet al te lange tijd in goede gezondheid weer zien in de Galgenwaard.

Danny

Wedstrijden

Binnenkort ziet u hier weer actuele informatie over de eerstvolgende wedstrijd van FC Utrecht.

Word nu lid van de supportersvereniging FC Utrecht