Column: interesse

Column: interesse

Ik kan me herinneren dat er een tijd was waarin het me aan het hart ging. Ik vond het echt verschrikkelijk als de FC verloor of, nog erger, zonder inzet op het veld stond. Het gevoel van onmacht sloop er dan in en dat kon me boos of verdrietig maken.




Gisteravond begon ik, ondanks alles, vol enthousiasme aan Vitesse - FC Utrecht. Die begon rond kwart voor zeven. Vijtien minuten later merkte ik dat ik langzaam maar zeker begon te denken aan andere dingen... Vakantie, een leuke film of een goed boek. Weer even later hoorde ik mezelf tegen mijn vriendin zeggen: 'Als je Lang Leve de Liefde' wilt kijken kan dat hoor. 

De interesse was aan het vervagen. Anders gezegd: het kon me nauwelijks iets schelen wat elf poppetjes in een FC Utrecht-shirt tegen Vitesse aan het doen waren. Het inspiratieloze gewandel over het veld van Gelredome leek meer op het bekijken van de plaatselijke avondvierdaagse. Daarin kan de sfeer gezellig zijn, maar op televisie ben je na twee minuten wel uitgekeken. Ik dacht terug aan mannen die wel wisten wat strijd en passie was. JP, Stijn Vreven, Henny de Tank en als die anderen... Waar zijn ze gebleven? Ik dacht aan Utregse jongens met een Utregse mentaliteit, kijk met een schuin oog naar de televisie en pakte mijn telefoon om op youtube naar die oude (leuke) beelden te kijken.

Zo tegen de rust speelde ik een spelletje op mijn telefoon en las het laatste nieuws over de coronamaatregelen. De televisie stond nog steeds aan.

Ergens in de tweede helft schijn ik te zijn ingedommeld, want een minuut of vijf na de wedstrijd maakte mijn vriendin me wakker. "Ik ga :Lang Leve de Liefde terugkijken. Dat wilde je toch ook zien of bedoelde je dat niet?"

Danny

Wedstrijden

Binnenkort ziet u hier weer actuele informatie over de eerstvolgende wedstrijd van FC Utrecht.

Word nu lid van de supportersvereniging FC Utrecht