De mislukte missie van Frans van Seumeren

Het kon niet langer zo. Op maandagavond moest zelfs grootaandeelhouder Frans van Seumeren zijn verlies nemen. De club besloot afscheid te nemen van trainer Jean-Paul de Jong. Amper vier wedstrijden onderweg is de eerste trainer al ontslagen.

Noem het gerust een loyaliteitsconflict. Jean-Paul de Jong is een clubicoon in de Domstad. Mister FC Utrecht, goed voor 371 wedstrijden in het rood en wit. Iemand die na zijn actieve loopbaan droomde van het trainerschap. Nadat hij als jeugdtrainer in Utrecht had gewerkt, werd De Jong in 2013 eindverantwoordelijke bij FC Eindhoven. Een job die hem op het lijf was geschreven. Bij het jonge, ambitieuze Eindhoven liet het elftal van De Jong leuk en aanvallend voetbal zien.

In 2015 keerde hij terug naar de Domstad. Onder de vleugels van Erik ten Hag, bij wie hij eerder stage had gelopen, werd De Jong assistent. Niet dat hij het hoofdtrainerschap niet zag zitten, maar vooral omdat hij wilde leren. Op één dag wilde De Jong hoofdtrainer worden van zijn FC Utrecht. Een droom die bovendien uit zou komen.

Bij zijn terugkeer had De Jong een goed gesprek met Frans van Seumeren. De grootaandeelhouder van de club was en is een groot fan van het clubicoon. De twee spraken af dat De Jong een kijkje zou krijgen in de keuken bij Ten Hag en vervolgens zelf aan de touwtjes mocht trekken. De afspraak was dat op de dag dat Ten Hag zou vertrekken, De Jong voor de groep zou komen te staan.

Het past bij de liefde van Van Seumeren voor FC Utrecht én Jean-Paul de Jong. Een clubicoon voor de groep, iemand die als speler Galgenwaard kon betoveren. Mooier kon het toch niet worden? Bovendien had De Jong bij FC Eindhoven bewezen het hoofdtrainerschap in zijn vingers te hebben. Dit zou een win-win situatie worden.


De Jong 4

In de winter van 2017 kwam het allemaal in een stroomversnelling terecht. Ten Hag trok in januari naar Ajax. Volgens de eerder gemaakte afspraken zou assistent De Jong zijn plek overnemen. Manager voetbalzaken Jordy Zuidam kon niks anders doen dan de eerder gemaakte afspraken te honoreren. Echter was er al direct veel weerstand vanuit de spelersgroep.

VI publiceerde begin januari al over de onrustige situatie. Spelers die de clubleiding duidelijk hadden gemaakt dat De Jong geen geschikte hoofdtrainer was. Er werd naar ze geluisterd, er werd zelfs gesproken met enkele andere kandidaten, maar uiteindelijk werd het clubicoon toch hoofdtrainer.

In de kleedkamer was niet iedereen overtuigd. Sterker nog, Van Seumeren voelde zich genoodzaakt de spelersgroep op dwingende toon toe te spreken. Hij wist dat de trainer niet op onvoorwaardelijke steun kon rekenen, maar eiste toewijding van de selectie.

Mede door de woorden van Van Seumeren beleefde FC Utrecht nog een redelijke doorstart. Het voetbal was niet altijd even goed, de resultaten wel. Uiteindelijk behaalde FC Utrecht de finale van de play-offs, waarin het verloor van Vitesse. Voor de buitenwacht mocht de oplossing Jean-Paul de Jong werken, intern zag men dat het vooral een gemaakte oplossing was.

Tactisch was hij niet de sterkste en ook communicatief was het een probleem. Daarop besloot Zuidam deze zomer de situatie grondig te evalueren met zowel spelers als staf. De Jong zelf gaf ook aan dat de situatie niet ideaal was en dus werd er een tussenoplossing gezocht.

De club wilde de hoofdtrainer niet laten vallen. Van Seumeren had het clubicoon immers zijn woord gegeven. Het enige alternatief was een soort schijnconstructie waarbij de verantwoordelijkheden van De Jong verdeeld zouden worden over anderen. Hij werd met ingang van het nieuwe seizoen een soort manager. Toen VI een training bezocht en de voormalig hoofdtrainer vooral langs de zijlijn zag lopen, vroegen we Zuidam wat er aan de hand was. De manager voetbalzaken was eerlijk.

‘Na het vertrek van Erik naar Ajax is Jean-Paul hoofdtrainer geworden en is het ons gelukt de lijn door te trekken’, aldus Zuidam tegen VI. ‘We gingen als zesde de winterstop in en zijn als vijfde geëindigd. Niettemin hebben we deze zomer uitgebreid geëvalueerd. Jean-Paul en ik hebben uitvoerig met elkaar gesproken en samen besloten enkele aanpassingen in de structuur door te voeren. Marinus en Rick zijn vanaf nu als veldtrainers verantwoordelijk voor de dagelijkse trainingen en de voetbal-inhoudelijke ontwikkeling. Jean-Paul is en blijft eindverantwoordelijke en is uiteraard nauw betrokken bij alle processen in een monitorende rol, met Luc Nijholt als zijn assistent.’

Enkele weken later, net voor het eerste competitieduel, vertrok Nijholt. Hij was gehaald als de belangrijke assistent maar was inmiddels gedegradeerd tot de assistent van de manager. Hij kon zich niet meer vinden in de rol.

De dagelijkse leiding kwam meer en meer in de handen van Dijkhuizen en Kruys te liggen. De Jong had zeker zijn aandeel in het technisch te voeren beleid, maar met de spelersgroep had hij steeds minder te maken.

De schijnconstructie had kunnen werken als de resultaten goed waren geweest. Twee ijverige veldtrainers naast een clubicoon, dat als uithangbord van de club zou fungeren. Echter vielen de resultaten tegen. De competitiestart tegen PSV was dramatisch, de resultaten én het spel tegen VVV-Venlo en Fortuna Sittard vielen ook tegen.

Bovendien was er niet enkel vanuit de kleedkamer kritiek op het functioneren van De Jong, ook de buitenwacht begon zich te roeren. Na afloop van de wedstrijden stond de trainer stokstijf voor de camera. De Jong is sowieso al geen groot prater. Het is niet iemand die met een paar oneliners een speler kan uitleggen wat de bedoeling is. Ook de pers had moeite met de hoofdtrainer. Stelde je bijvoorbeeld een vraag over het spel van tegenstander PSV en dan kreeg je een wazig antwoorden over processen en ideeën. De trainer had duidelijk moeite zich te verwoorden.

Iets wat alleen maar moeilijker werd gezien de huidige situatie Hij moest zijn verhaal vertellen, maar deed eigenlijk de analyse van Dijkhuizen en Kruys. Zijn media-optredens werden met de week pijnlijker. Iets wat ook in de directiekamer van FC Utrecht werd gezien.

Begin deze week werd duidelijk dat de huidige constructie geen toekomst had. FC Utrecht deed uitstekende zaken op de transfermarkt, maar veel progressie was er op het veld niet te zien. De Jong worstelde zelf met zijn manager-rol en een deel van de spelersgroep nam hem nog altijd niet serieus. Ook in de rest van de club waren er al langer twijfels.

Toen uiteindelijk ook Van Seumeren doorhad dat deze situatie niet langer houdbaar was, werd besloten afscheid te nemen van het clubicoon. Met pijn in het hart, dat wel. Maar het clubbelang staat voorop.

FC Utrecht gaat negen maanden na het vertrek van Erik ten Hag alsnog op zoek naar een nieuwe hoofdtrainer. De missie van Van Seumeren is daarmee definitief mislukt.

Bron: VI

Wedstrijden

Binnenkort ziet u hier weer actuele informatie over de eerstvolgende wedstrijd van FC Utrecht.

Word nu lid van de supportersvereniging FC Utrecht