Column: De Europese wetten

Het is wat later in de middag en ik kom thuis van mijn werk. Sammy zegt:'Ik heb de hele dag op je gewacht, papa. Ik wil naar het stadion, ik ga vast naar buiten op opa wachten!' Het is zijn eerste Europese wedstrijd. Als opa er is, springen we in de auto naar de Galgenwaard. Daar aangekomen, stappen we uit. Sammy loopt op de Adriaen van Ostadelaan en hoe zichtbaarder het stadion wordt, hoe harder hij gaat lopen. Het is druk en ik sla een arm om hem heen om hem in mijn buurt te houden. Ik merk dat ik hem wat af moet remmen. Het is de magie van de Galgenwaard!


Venema

We komen binnen en ik ga wat eten en drinken halen. Ik hoor terwijl ik nog boven sta de klanken van 'The eye of the tiger' en ik loop met een broodje frikandel en kaassoufflé het vak op. De wedstrijd begint en na zes minuten wordt er onder op de Bunnikside een doek getoond met de woorden 'Sterkte Etienne'. Het zoontje van de supporterscoördinator Robert Junier moest deze week plotseling geopereerd worden, maar hij maakt het gelukkig naar omstandigheden goed. Ik voel erg met Etienne en de familie mee. De actie van de jongens onder de Bunnikside zorgt dan ook voor kippenvel en emotie. Kijk, het is niet altijd hosanna in Utrecht en er is altijd wel wat te zeiken, maar in zware tijden leer je je vrienden kennen en staan we zij aan zij. Een berichtje, een vlag, een telefoontje, een bezoekje. Hoe zwaar een situatie ook is, als je merkt dat anderen ermee bezig zijn en met je meevoelen, dan voelt dat goed. Utrecht, de kleuren rood en wit verbinden ons, we zijn 1 familie. Sterkte, kleine strijder. Je mag lekker naar huis vandaag! Daar knap je echt op.

Hoe relatief het ook is, er is ook gevoetbald. Nou ja, Utrecht heeft gevoetbald, Mostar heeft een goedkope versie van ‘het Zwanenmeer’ opgevoerd. Duiken, liggen, rollen, vliegen en huilen. Brancard op, brancard af, brancard op, brancard af. En de scheidsrechter vond het allemaal wel gezegend. Het zijn de Europese wetten en die zijn gewoon anders. Als je jezelf niet beloond met een paar doelpunten krijg je het blijkbaar zelfs tegen Mostar lastig. Maar complimenten voor de boys, onder deze condities voetballen is zwaar. Ze hebben een prima wedstrijd gespeeld, alleen de kansen niet afgemaakt. Wat me wel tegenviel was dat Emanuelson de ingooi teruggaf aan Mostar. Van iemand die gepokt en gemazeld is bij de Europese top, verwacht ik wat anders. Voetbal is oorlog. Ik vind het teruggeven van een bal negen van de tien keer al niet terecht, maar als een tegenstander zo aan het kloten is, vind ik het helemaal onbegrijpelijk.

Volgende week gaan we het zwaar krijgen in Bosnië, want Mostar gaat er alles aan doen in hun mogelijkheid om door te gaan in Europa. Ze pakken de scheids in, het publiek gaat erachter staan en de omstandigheden zullen middeleeuws aanvoelen. Toch heb ik alle vertrouwen, omdat we gewoon een paar klasse beter zijn. Als het besef komt dat we volgens de Europese wetten moeten spelen en dat er net ff wat anders wordt gevraagd, kan het niet anders dan dat we doorgaan. Met dat succes en met Etienne weer thuis bij zijn gezin kunnen we met een gerust hart aan de competitie beginnen.

Utrecht voor altijd!

Geschreven door R-van-U

Voor meer colums, like de pagina www.facebook.com/kraakie

Wedstrijden

Binnenkort ziet u hier weer actuele informatie over de eerstvolgende wedstrijd van FC Utrecht.

Word nu lid van de supportersvereniging FC Utrecht